Trądzik różowaty to przewlekła choroba skóry, która pojawia się zwykle między 30. a 50. rokiem życia. Początkowym objawem jest napadowe czerwienienie twarzy, a następnie rumień na skórze występuje przewlekle, zwłaszcza w środkowej części twarzy (nos i przylegające do nosa części policzków), mogą występować też teleangiektazje („pajączki” naczyniowe), a także przerost tkanek, głównie w obrębie nosa. W leczeniu stosuje się laser, leki nakładane miejscowo, a także stosowane ogólnie. Ważna jest też odpowiednia pielęgnacja skóry.
Trądzik różowaty pojawia się najczęściej między 30. a 60. rokiem życia. Trądzik różowaty zwykle obejmuje pierwotnie środkową część twarzy – na skórze pojawiają się rumień (czerwone plamy) i teleangiektazje (czyli poszerzone naczynia krwionośne, zwane też „pajączkami”), a następnie grudki i krosty. U niektórych chorych może dojść do przerostu i zwłóknienia gruczołów łojowych, co niekiedy doprowadza do przerostu tkanek, zwykle w obrębie nosa tzw. rhinophyma.
Trądzik różowaty może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej dotyczy osób między 30. a 50. rokiem życia. Najczęściej występuje u osób z I lub II fototypem skóry, czyli o jasnej karnacji, z jasnymi oczami i włosami. Częstsze zachorowania stwierdza się wśród kobiet, ale choroba ma cięższy przebieg u mężczyzn.
