Przebarwienia to zmiany kolorytu widoczne na skórze w postaci plam różnych wielkości i o nieregularnym kształcie. Można rozpoznać je na pierwszy rzut oka, ponieważ mają ciemnobrązowy kolor, zawsze o kilka tonów ciemniejszy od naturalnego odcienia skóry. Do przebarwień zalicza się jednak nie tylko brązowe plamy, ale również piegi.
Obok przebarwień wyróżniają się też odbarwienia. Te drugie można rozpoznać po jasnym kolorze (zawsze o kilka tonów jaśniejszym od naturalnego odcienia skóry).
Przebarwienia na skórze mogą powstawać z wielu przyczyn i w różnych okresach życia. Najczęściej jednak dotykają kobiet po 40 roku życia ze względu na ścisły związek występowania przebarwień z funkcjonowaniem hormonów. Za barwę ludzkiej skóry, włosów i oczu odpowiada melanina – barwnik gromadzący się w najgłębszej warstwie naskórka – i melanocyty. Ich produkcję aktywuje promieniowanie ultrafioletowe, czyli m.in. światło słoneczne. W procesie biorą też udział hormony wytwarzane przez jajniki (estrogen i progesteron), tarczycę, przysadkę mózgową i nadnercza. Jeżeli istnieje zaburzenie w pracy któregokolwiek z tych organów, może dojść do wytworzenia się przebarwień skórnych. Do najczęstszych przyczyn wystąpienia przebarwień zalicza się:
- nadmierną ekspozycję na słońce,
- brak stosowania filtrów ochronnych,
- stosowanie niektórych światłouczulających substancji i ziół,
- stosowanie wybranych leków (niektóre leki wykazują skutki uboczne w formie przebarwień),
- zaburzenia hormonalne wynikające z nieprawidłowego funkcjonowania poszczególnych narządów,
- stosowanie antykoncepcji hormonalnej,
- menopauzę,
- ciążę.
Przebarwienia nie powstają wyłącznie w wyniku nadprodukcji hormonów. Mogą być również konsekwencją stanu zapalnego. W przypadku np. trądziku czy kontaktowego zapalenia skóry dochodzi do miejscowego pobudzenia melanogenezy i hiperpigmentacji.
